مهربانی

...

طعام های لذیذ روزی شیخ به راهی می گذشت.کُناسان مبرز پاک می کردند و آن نجاست از خیک بیرون می آوردند . صوفیان چون آن جا رسیدند , خویشتن فراهم گرفتند و گریختند . شیخ ایشان را بخواند و گفت: این نجاست به زبان حال با ما سخنی می گوید.می گوید: ما آن طعام های خوش بوی با لذتیم که شما زر و سیم بر ما می افشاندید و جان ها از بهر ما نثار می کردید و هر سختی و مشقت که از آن حکایت نتوان کرد در راه بدست آوردن ما تحمل می کردید.به یک شب که با شما صحبت داشتیم به رنگ شما شدیم.از ما به چه سبب می گریزید؟ ما را از شما باید گریخت.چون شیخ این سخن تقریر کرد فریاد از جمع بر آمد و بگریستند و حا...

بهای آدمی ابوسعیدابوالخیرمیهنی(اهل تصوف و صوفی). شیخ را گفتند که فلان کس بر روی آب می رود, گفت: سهل است, صعوه ای نیز بر روی آب برود.گفتند که فلان کس در هوا می پرد,گفت : زعنی و مگسی نیز در هوا بپرد.گفتند: فلان کس در یک لحظه از شهری به شهری برود, شیخ گفت: شیطان نیز در یک نفس از مشرق به مغرب می شود.این چیز ها را بس قیمت نیست, مرد آن بود که در میان خلق نشیند و خیزد و بخسبد و با خلق دادو ستد کند و با خلق در آمیزد و یک لحظه از خدا غافل نباشد....